Het is lente de zon schijnt door de ruiten,
het is gek, maar dan wil de mens naar buiten.
Weg, ver weg van hier, soms naar verre landen,
niet wetend waar ze stranden.
Avontuur, zon en vertier tegemoet,
het doet immers een mens wel eens goed.
Maar het is ook meten en passen,
in de zogenaamde hotels van klasse.
Die vreemde kost soms niet te eten
of met ongekende hitte, in bed liggen te zweten.
De taal niet te verstaan,
dat kan ten koste van je euro’s gaan.

Jacques Keulen

Gedichten uit de bundel
Leef je leven
Dankbaar
De wieg
Mijn leven
Natuur
Verlossing
Stille weg
Somber
Plezier verkort het leven
Sterrenhemel
De nieuwe dag
Sorry
Pijn
Onvrede
Moeder
Mijn Kruis
Je goede vrienden
Geen tijd
De wolk
De bus
De wereld op z’n kop
De mooiste reis
Carnaval
Vakantie
De klokken
