De Limburgse Sjpelling - Helga Keulen

De Limburgse Sjpelling.

Nao aanleiding van ’t sjtök in de twiède editie euver ’t Limburgs en de leuke reacties hiej op, bèn ich gevraog gewore um ’n rubriek te vulle euver ’t Limburgs in de breidste zin van ’t woord.

Um dan mer wier te gaon mèt dao wo ich gebleve waor: de gesjreve Limburgse taal. Zjuus wie in ’t Nederlands zint offisjele reigels veur de sjpelling opgesjtèld; inkele veurbeelde:

‘n -aa-, -ee-, -oo- en -uu- wurt in aope lèttergrepe zjuus wie in ’t Nederlands mèt ein teike gesjreve: breve (brieven), goje (goede). De -n- sjpraeke veer neet oet en laote dit weg.
Lidweurd veur mannelijke, vrouwelijke, ónziedige weurd waere gesjpeld es: ‘ne, ‘n, e, ‘t.
‘ne Sjoane man; ’n Ouw vrouw; E diek verke; ’t Good geveul.
Weurd wie -melk-, -arm-, waere neet gesjreve wie: mèllek, errem, me zjuus wie in ’t Nederlands: mèlk, erm.

En ’t mak nieks oet wie bepaalde weurd gezag of welke weurd gebroek waere; ’t geit um de sjrieftaal van de klanke. ’t Hölsbergs gebroek 12 Limburgse klanke, boete de bekènde Nederlandse. Angesj is ’t b.v. in Kirchroa (4 klanke miè).

... dan sjrief mer plat! — Laes hiej ’t artikel in de Hulsberger

-è- Ich gaon mèt

-ae- Dat doon ich gaer

-ö- Sjerve bringe gelök

-äö- Dat is waal väöl

-ó- Aezele zin dóm

-ao- Zègk mer jao

-gk- Ich wil get zègke

-sj- Dat mets is sjerp

-zj- Dat is zjwaor

-uè- De wesj is druèg

-oa- Dat kind is groat (sommige zègke ouch: groeat)

-iè- Sjink en kiès (mèt korte e: kiès -> kie~es)

-ieë- Wieër gaon (mèt ’n sjleipende verbinging: wieër -> wie~jur)

De Hulsberger – jaargang 1 – editie 8 – oktober 2016

Wil ste mië weite euver de Limburgse sjpelling, kiek dan bv op Limburgse Sjpelling of op de Wikipedia: Sjepllingssjpiekpagina!

volgende >>